Fietsen is werken en leren


Ik heb een nieuwe vakantiefiets gekocht! Dat vraagt natuurlijk om een regelmatig rondje rijden. Al rijdend en genietend van het schakelgemak overdacht ik dat fietsen voor mij werken en leren is! Dit weblog gaat over de relatie tussen fietsen, werken en leren als professional.
Mijn vorige blog ging over het sociale aspect van bloggen. Ik merk dat het bloggen een centraal thema voor mij aan het worden is als het gaat om leren als professional. In dit blog leg ik uit waarom.
 
Diverse onderzoeken wijzen uit dat je het meeste leert van uitleggen wat je doet. Het helpt je bij het nadenken over de kern van jouw manier van werken.  Dat geldt omgekeerd ook voor jonge en/of nieuwe medewerkers; zij leren veel van het observeren en de uitleg en voorbeelden van meer ervaren collega’s.
Andere onderzoeken, over het belang van leren op en van het werk, laten zien dat dit het meest effectief is als er direct gereflecteerd wordt op het werk. Een mooi citaat van John Dewey (1933) vind ik dan ook: “ we do not learn from experience… we learn from reflecting on experience”.
 
De afgelopen maand heb ik het boek “Show your work” van Jane Bozarth gelezen. Haar idee is dat als je veel (online) deelt waar je mee bezig bent, je zelf veel leert van je werk doordat je reflecteert op wat je doet.  En dat je daarnaast anderen verder helpt die met vergelijkbare vraagstukken aan het werk zijn, die ook jou weer verder kunnen helpen.  Het laten zien waar je mee bezig bent en dit onderdeel te maken van je dagelijks werk, komt de kwaliteit van je werk ten goede. Ik denk dat bloggen hier een belangrijke rol in kan spelen. Niet alleen door het inhoudelijke aspect, maar ook door het sociale. Tips geven aan elkaar, meedenken, alternatieve aanpakken delen etc. Ook in teams die samen werken aan een vraagstuk kan het regelmatig bloggen over waar je mee bezig bent de samenwerking bevorderen en op een hoger plan tillen. Het bloggen hoeft niet eens per se een talig verhaal te zijn, ik kan mij voorstellen dat je ook door middel van foto’s en video-opnamen kunt laten zien wat je doet en waarom.
Ook twitter kan een dergelijke rol spelen. Een tweet na afloop van een bijeenkomst over wat je geleerd hebt of wat je vraagstuk nog is zegt meer dan een tweet over waar je geweest bent.
 
In alle hectiek van de dag valt het alleen niet mee om regelmatig te laten zien waar je mee bezig bent. Dat merk ik zelf ook, de focus ligt al snel op het afmaken van klussen en het reflecteren schiet er dan als eerste bij in. Toch weet ik ook dat dit mijn werk niet ten goede komt, ik schakel over op de automatische piloot. Juist het afstand nemen, nadenken over wat ik doe brengt mij vaak op creatieve ideeën. Mijn werk wordt er beter van als ik even op de fiets kan stappen en mijn hoofd leeg maak. De reflectie en vaak ook de oplossing voor een vraagstuk komt dan haast als vanzelf.  Fietsen is een belangrijk deel van mijn werk! De uitdaging is om dit ook zo structureel in te zetten. De automatische piloot doorbreken en tijd nemen voor de bezinning op de kwaliteit van mijn werk. Dat vraagt een "mindshift" en dus ook oefening.
 
Wat mij helpt is om te reflecteren aan de hand van vragen. Jane Bozarth heeft een aantal vragen aangereikt waar ik de komende tijd mee ga werken. Ik deel het ter inspiratie graag op dit weblog.
Vragen die ik mijzelf ga stellen na het afronden van een klus, taak of bijeenkomst zijn deze:
Wat heb ik gedaan?
Wat weet ik nu meer dan ik wist toen ik aan deze klus / taak / bijeenkomst begon?
Wat heeft gemaakt dat ik dit nu weet? <welke gebeurtenis, hindernis, succes heeft daartoe bijgedragen>.
Waarom is dit een waardevol inzicht?
Op welke manier ga ik dat voortaan toepassen?
Wie zou hier ook van kunnen leren?
 
Voor het beantwoorden ga ik ook op zoek naar creatieve en visuele reflectievormen.
Wie gaat dit experiment met mij aan?!

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.